دانلود رایگان سوالات دکتری مهندسی پلیمر - رنگ 1398

تحلیل محتوایی و سرفصل‌های آزمون دکتری مهندسی پلیمر - رنگ (بررسی کنکور ۱۳۹۸)

بررسی تست‌های تخصصی کنکور دکتری مهندسی پلیمر گرایش رنگ در سال ۱۳۹۸ نشان‌دهنده توازن دقیق میان مباحث تئوریک شیمی پلیمر و جنبه‌های فرمولاسیون و رفتار فیزیکی سامانه‌های رنگی است. عمده سرفصل‌های ارزیابی‌شده در این آزمون عبارتند از:

• شیمی و سینتیک رزین‌ها و پلیمرهای پوششی: سنتز و مکانیسم‌های پلیمریزاسیون رادیکالی، یونی و تراکمی، ساختار شیمیایی رزین‌های پرکاربرد (آلکید، پلی‌استر، اپوکسی، اکریلیک، پلی‌اورتان و سیلیکون‌ها)، وزن مولکولی و توزیع آن، و بررسی واکنش‌های شبکه‌ای شدن (Crosslinking) و اثر نسبت مولی گروه‌های عاملی بر تشکیل ژل بر اساس تئوری فلوری-استوک‌مایر.
• پدیده‌های سطح، چسبندگی و فصل‌مشترک (Surface & Interface Science): ترمودینامیک سطوح، کشش سطحی مایعات و انرژی آزاد سطحی جامدات (معادله یانگ، دوبلی و فوکس)، زاویه تماس، ترشوندگی پیگمنت‌ها در بایندر، مکانیسم‌های چسبندگی پوشش به بستر (مکانیکی، نفوذی، الکترواستاتیک و پیوند شیمیایی) و تئوری‌های دیسپرسیون پیگمنت (خیس‌شدن، آسیاب‌کردن و پایدارسازی استریک و الکترواستاتیک).
• علوم و تکنولوژی رنگ، پیگمنت‌ها و رنگ‌سنجی (Colorimetry & Pigment Technology): ماهیت نور، بازتاب، جذب و پراکندگی نور بر اساس تئوری کوبلکا-مانک (Kubelka-Munk)، فضاهای رنگی بین‌المللی ($CIE; XYZ$ و $CIE; L^*a^*b^*$)، فرمول‌های محاسبه اختلاف رنگ ($Delta E$)، متامریسم، قدرت رنگ‌دهی و خواص نوری پیگمنت‌های آلی و معدنی و پوشش‌های ضدخوردگی و ممانعت‌کننده.
• رئولوژی سامانه‌های پوششی (Rheology of Coatings): رفتارهای جریان غیرنیوتنی (شبه‌پلاستیک، دیلاتانت، پلاستیک بینگهام)، پدیده تیکسوتروپی و برگشت‌پذیری ساختار، تنش تسلیم، رفتار پوشش حین اعمال (پاشش، غوطه‌وری، غلتکی)، شره‌کردن (Sagging) و ترازشدگی فیلم رنگ (Leveling).
• مکانیسم‌های پخت و فرآیندهای خشک‌شدن (Curing & Film Formation): خشک‌شدن فیزیکی در سامانه‌های حلال‌پایه، مکانیسم تشکیل فیلم از امولسیون‌های آبی (لاتکس‌ها)، پخت با هوا و روغن‌های خشک‌شونده (اکسیداتیو با خشک‌کن‌های صابونی فلزی)، پخت‌های حرارتی کوره‌ای و فرآیندهای پخت با پرتوی فرابنفش ($UV-curing$) و کاتالیست‌های نوری.

جدول مواد امتحانی و ضرایب دکتری مهندسی پلیمر - رنگ

مواد آزمون تخصصی، دروس عمومی و ضرایب هر یک در آزمون ورودی مقطع دکتری تخصصی رشته مهندسی پلیمر گرایش رنگ بر اساس چارچوب رسمی سازمان سنجش آموزش کشور در جدول زیر مدون است:

محورهای راهبردی مصاحبه علمی دکتری مهندسی پلیمر - رنگ

جلسه مصاحبه دکتری تخصصی رنگ فراتر از دانسته‌های تئوری، بر تفکر نوآورانه در سنتز نانوپوشش‌ها، فرمولاسیون سازگار با زیست‌بوم و توانمندی عملی در آنالیزهای دستگاهی استوار است:

1. تنظیم پروپوزال با تمرکز بر فناوری‌های سبز و هوشمند: ارائه طرح‌های تحقیقاتی در موضوعات ترند بین‌المللی نظیر «فرمولاسیون پوشش‌های خودترمیم‌شونده (Self-Healing) بر پایه میکروکپسول‌ها یا اتصالات دینامیک پیوند دیس‌سولفیدی»، «پوشش‌های ابرآبگریز و خودتمیزشونده با الهام از اثر نیلوفر آبی»، «رزین‌های پایه زیستی بدون ترکیبات آلی فرار ($Low-VOC$ یا $Zero-VOC$)»، یا «نانوکامپوزیت‌های بازدارنده خوردگی بر پایه نانولوله‌های کربنی و MXeneها».
2. تسلط کامل بر روش‌های مشخصه‌یابی پلیمرها و پوشش‌ها: مهارت در تفسیر آزمون‌های ساختاری و حرارتی شامل FTIR، NMR، کروماتوگرافی GPC، گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC)، تحلیل وزن‌سنجی حرارتی (TGA)، تحلیل مکانیکی دینامیکی (DMA)، میکروسکوپ الکترونی SEM و طیف‌سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) در آزمون‌های خوردگی.
3. پاسخگویی تئوریک و مهندسی به چالش‌های فرمولاسیون: تسلط بر حل مسائلی نظیر محاسبه غلظت حجمی بحرانی رنگدانه (CPVC)، رفع عیوب پوشش (نظیر دانه‌دانه‌شدن، حباب‌زدگی و پوست‌پرتقالی‌شدن) و اثرات اصلاح‌کننده‌های رئولوژی (Rheology Modifiers).
4. اشراف بر مقالات و نشریات طراز اول بین‌المللی: مطالعه مستمر دستاوردهای پژوهشی در ژورنال‌های معتبر این حوزه نظیر Progress in Organic Coatings, Journal of Coatings Technology and Research, Polymer, Applied Surface Science, ACS Applied Materials & Interfaces.

پرسش‌های پرتکرار (FAQ)