عوامل موثر بر بهره مندی استادان مدیریت ورزشی دانشگاه های ایران از فناوری و مقایسه آن با دانشگاه های ترکیه

     هدف از این پژوهش، بررسی عوامل بر بهره‌مندی استادان مدیریت ورزشی دانشگاه‌های ترکیه است. نمونه آماری تحقیق، به ترتیب 84 و 66 نفر از استادان مدیریت ورزشی ایران و ترکیه بود. تحقیق به روش توصیفی- تحلیلی و به صورت پیمایشی انجام گرفت. از پرسشنامه استاندارد با پایایی 0/81=α در دو بخش عناصر فردی و محیطی موثر بر بهره‌مندی از فناوری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد از بین عناصر فردی، دو عنصر اعتقاد به سودمندی کاربرد فناوری در آموزش و ترس از کاربرد فناوری به ترتیب بیشترین و کمتین تاثیر را در بهره‌مندی اساتید هر دو نمونه از فناوری دارند. همچنین عناصر محیطی نیاز دانشجویان به وجود فناوری و کامپیوتر در کلاس‌هاس درس و دسترسی به تجهیزات بیشترین تاثیر و حمایت مالی دانشکده و کارکنان متخصص در دانشکده کمترین تاثیر را بر بهره‌مندی اساتید دو نمونه دارد. همچنین بین دو گروه اساتید ایران و ترکیه، تفاوت معناداری در چهار عنصر فردی اعتقاد به سودمندی کاربرد فناوری در آموزش، علاقه به یادگیری و بهره‌مندی از فناوری در آموزش، ترس از کاربرد فناوری و احساس نیاز به یادگیری و بهره‌مندی از فناوری و در دو عنصر محیطی نیاز دانشجویان به وجود فناوری و کامپیوتر در کلاس‌های درس و سیاست‌های پاداش‌دهی دانشکده مشاهده شد.