طراحی الگوی حکمرانی خوب بر پایه نظریه سیستم های باز

   از دغدغه‌های اصلی کشورهای درحال توسعه قرار گرفتن در مسیر توسعه و توسعه یافتگی است. عدم رشد اقتصادی، فقر و فقدان پاسخگویی، فساد و عدم حاکمیت قانون از جمله چالش‌هایی است که این کشورها با آن مواجه‌اند. از سوی دیگر مطالعات توسعه و آمارهای سازمان‌های جهانی بیانگر آن است که از مهم‌ترین عوامل رشد و توسعه کشورها، «حکمرانی خوب» است. چنانکه حکمرانی خوب را بنیان توسعه خوانده‌اند. مقاله پیش رو ضمن مروری بر ادبیات حکمرانی، با جمع‌بندی تعاریف حکمرانی و با نگاهی تازه به بازخوانی این مقوله می‌پردازد. در این راستا با بهره‌گیری از مفهوم «تصمیم‌گیری» به عنوان جوهره حکمرانی، سه ویژگی اصلی حکمرانی خوب یعنی «کارایی»، «اثربخشی» و «تعادل» مطرح می‌گردد. الگوی پیشنهادی با رهیافتی فرآیندی غایت‌مندانه، حکمرانی خوب را سیستمی متشکل از ویژگی‌های فرآیندی (ابزاری) و غایت‌مندانه (ارزشی) در تمام حوزه‌های اداری، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی معرفی می‌نماید که می‌بایست انواع نهادهای نظم سیاسی بنابر موقعیتهر کشور در ایجاد آن نقش ایفا نمایند. به سخن دیگر توسعه حاصل تعادل و روند افزایشی کارایی و اثربخشی است. با بکارگیری منطق فازی و طراحی سیستم استنتاج فازی، این مکان فراهم شده است که الگوی مذکور در شرایط واقعی مورد بهره‌برداری قرار گیرد. با کمک این ابزار، پژوهشگران، مدیران و دولتمردان قادر خواهند بود وضعیت حکمرانی کشور را در اوضاع و احوال کنونی شناسایی نمایند و از طریق تغییر در مولفه‌هایی که از اهمیت بیشتری برخوردارند، آینده را تحلیل و در راستای بهبود آن تلاش کنند.