بررسی خصوصیات سیستمیکی قارچکش بنومیل در مبارزه با بیماری بلاست برنج

چکیده
    بیماری بلاست برنج از مهمترین بیماریهای خسارت آور این گیا ه است و برای مبارزه باآن علاوه بر استفاده از ارقام مقاوم و روشهای زراعی، استفاده از قارچکشهای سیستمی ک توصیه شده است. در این پژوه ش قارچکش بنومیل بصورت سوسپانسیون در آب از طریق ریشه در اختیار گیاه قرار گرفت . سپس به فواصل زمانی مختلف نمونه هایی از بافت بوته ها گرفته و بنومیل در آنها به روش بیواسی بازیابی شد. همچنین در زمانهای مختلف پس از کاربرد قارچکش ، بوته ها در خزانه بلاست در معرض آلودگی به بیماری قرار گرفتند و پس از یک هفته شدت بیماری ایجاد شده بررسی گردید . بنومیل 12 ساعت پس از تیمار در بافت بازیابی شد، تا 48 ساعت مقدار آن افزایش و سپس کاهش یافت و پس از حدود 21 روز به صفر رسید . با آلوده سازی بوته های تیمارشده ، یک روز پس از تیمار بیماری تا 50 % کاهش یافت و پس از دو روز بخوبی کنترل شد . کنترل کامل بیماری تا دو هفته پس از تیمار ادامه داشت و پس از آن اثرات کنترل کنندگی کاهش یافت . این نتایج نشان می دهد که بنومیل می تواند از طریق ریشه برنج سریعا جذب شده و بیماری را روی اندامهای هوایی کنترل کند.