بررسی تأثیر همزیستی میکوریزایی بر کاهش اثرات تنش کم آبی، شاخص های رشد (Zea mays L.) و عملکرد ذرت

چکیده
   تأثیر قارچ­های ­میکوریزای ­آرباسکولار بر کارآیی مصرف آب و شاخص­های فیزیولوژیکی رشد ذرت در سه رژیم آبیاری ­در یک آزمایش مزرعه ای­ مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش بصورت اسپلیت پلات بر پایه بلوک کامل تصادفی ­با سه تکرار انجام شد کرت اصلی ­تنش کم  آبی ­در سه سطح FC 100%  (بدون تنش آب)، FC 66%  (تنش متوسط)،  FC 33% (تنش شدید) و کرت فرعی ­شامل قارچ­های­ میکوریزای ­آرباسکولار در سه سطح، شامل دو گونه  قارچ  میکوریزا Glomus mosseae  :M₁ ، M₂: Glomus   intraradices و شاهد:M₀ می باشد. نتایج بررسی نشان داد که اثرات متقابل تنش کم آبی و قارچ­های میکوریزا بر روی کارآیی مصرف آب، درصدکلونیزاسیون ریشه ذرت، شاخص برداشت، شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول معنی دار بود. بیشترین کارآیی مصرف آب از کاربرد گونه G. mosseae و شرایط تنش شدید (FC33%) ِو کمترین میزان آن از بوته­های شاهد در شرایط بدون تنشFC) 100%) به ترتیب معادل Kg/m³34/2 و Kg/m³23/1 بدست آمد، نتایج همبستگی بالایی (*865/0r=) بین درصد کلونیزاسیون ریشه وکارآیی مصرف آب در شرایط تنش شدید و همزیستی با قارچ ­های میکوریزا نشان داد.